Praktische tips

Woensdag is de vaste dag waarop ik beroepsopleiding heb in het Olympisch stadion. Vandaag stond de tweede bijeenkomst Burgerlijk Procesrecht op het programma. De docent, Fred Schermezon, praat honderduit over de termijnen, dagvaarding, de conclusie van antwoord, de comparitie, de hoofdregel in het bewijsrecht, de verzwaarde stelplicht enz. Hij illustreert de theorie aan de hand van mooie verhalen uit de praktijk. Bijna romantisch vertelt hij over het spel in de rechtszaal, de interactie met de rechter en de wederpartij, winnen, verliezen, schikken. Ondertussen worden er ook in groepjes opdrachten gemaakt.

Tegen lunchtijd zijn we naar de brasserie tegenover het Olympisch stadion gegaan waar we  meestal naar toe gaan omdat je er prima kunt lunchen . Ik hou ‘t bij een pistoletje zalm, maar anderen gaan voor quiche, exotische salades etc. Altijd een leuk moment om met de mensen uit je opleidingsgroepje – advocaten van verschillende kantoren – nieuwtjes en ervaringen uit te wisselen.

Eenmaal terug, maakt de docent halverwege de middag plaats voor mevrouw Van Dijk. Zij is rechter bij de Rechtbank Haarlem en gaf ons praktische tips over wat je wel en wat je vooral niet zou moeten doen in de rechtszaal. Redelijk voor de hand liggende zaken maar toch leuk om van een rechter zelf te horen: (i) ga niet eindeloos herhalen, (ii) zorg voor chronologie en een lopend verhaal, (iii) noem geen 30 arresten, citaten zijn voldoende, (iv) geef per productie aan wat de relevantie is en zorg voor leesbare kopieën, (v) laat het potje Latijn achterwege en (vi) noem de partijen gewoon bij de naam. 
Voor de groepsgenoten die werkzaam zijn in de procespraktijk lijken deze praktische tips meer toegevoegde waarde te hebben dan voor mij. Ik zou als advocaat bij Corporate waarbij de nadruk ligt op het begeleiden van transacties – onder andere fusies en overnames – haast vergeten dat de procespraktijk er ook nog is. Maar ik zal e.e.a. toch in mijn achterhoofd houden aangezien ik hoe dan ook – om mijn stageverklaring over drie jaar te kunnen behalen – minimaal 5 keer voor de rechter een verhaal moet houden (lees pleiten). 

Happy Easter

Dat ‘t Pasen is, merk je wel op kantoor (al vier ik ‘t zelf niet echt). In de pantries en kantine liggen er mandjes met felgekleurde paaseitjes, er is een speciale paaslunch (best spectaculair te noemen, ik zal niet in details treden), de secretaresses krijgen een paasplantje en natuurlijk is het kantoor op Goede Vrijdag en Tweede Paasdag gesloten. Dat betekent mijn out of office aan, de komende dagen relaxen maar ook dat een aantal leuke kantoorrituelen niet doorgaan. Om te beginnen de cursus op vrijwel iedere vrijdagochtend waarin een hoogleraar of iemand van kantoor iedereen die belangstelling heeft in een uur bijpraat over een recent arrest, nieuwe wetgeving etc. Dan volgt op vrijdagmiddag de “stagiaire-lunch”. Er is dan gelegenheid voor de stagiairs van de verschillende secties om samen te lunchen en bij te kletsen in één van de meeting rooms. Deze rituelen kunnen een keer niet doorgaan, maar het populaire wekelijkse event, te weten de borrel in de bar waar je een drankje en soms ook een hapje kunt doen al dan niet met muziek op de achtergrond, ging wel door, zij het op donderdagavond. Kortom, een goed begin om in de paasstemming te komen…

“Place to be”

Vandaag begon de dag ietsepietsie eerder dan normaal, om half negen. Ik had met vier advo’s afgesproken om samen te rijden naar Zeist waar de introductiecursus van de beroepsopleiding ons de komende twee dagen stond te wachten.Het was wel duidelijk dat de meeste van ons fietsend, te voet of per bus naar kantoor komen. De juiste route volgen naar de place to be, inclusief de aanwijzingen van het navigatiesysteem, bleek onverwachts een leuke uitdaging. Dat betekende in de eerste plaats veel lol, een paar keer keren en even leek het erop dat we niet op tijd zouden aankomen maar dat viel uiteindelijk mee.Samen met 140 andere advocaten werden we verwacht in Conferentiecentrum Woudschoten. Er waren advocaten uit Amsterdam, Den Haag, Utrecht en Rotterdam. Ik had de indruk dat van de aanwezige advocaat-stagiairs het merendeel werkzaam is bij de kleinere kantoren, maar ik sprak ook advocaat-staigiairs van Boekel De Nerée, Freshfields, Allen & Overy, Loyens & Loeff en Kennedy van der laan.Het programma stond in het teken van de gedragsregels (lees procesregels) van de advocaat en de toevoegingsregels. Verschillende mensen uit de praktijk belichtten de onderwerpen vanuit verschillende invalshoeken. Dat was dus zeker interessant, maar verder niet direct relevant voor de dagelijkse praktijk waarin de advocaten van de grote advocatenkantoren – zoals ik – werkzaam zijn. Dat maakte deze twee dagen er niet minder leuk om.Er was volop gelegenheid om ervaringen met andere advocaten uit te wisselen over van alles: de start, de mensen en sfeer op de verschillende kantoren, de werktijden, en ja zelfs de arbeidsvoorwaarden. We hadden verder docenten, excentrieke als je ’t mij vraagt, die ons deelgenoot maakten van grappige anekdotes uit hun loopbaan: de ene docent had een andere advocaat uitgemaakt voor ‘juridisch onbenul’ en moest naderhand op het dringende verzoek van de Deken toch maar excuses aanbieden (naar aanleiding van een klacht van deze advocaat). Een andere docente had een cliënt toegezegd hem bij te staan maar verzon vervolgens allerlei smoesjes om hem letterlijk weg te jagen toen ze erachter kwam dat hij niet helemaal betrouwbaar was. Enfin, allemaal dingen die ik zelf niet zo snel zou doen, maar wel leuk om te horen.

Verder voerden twee advocaten een toneelstuk op in de rol van een zeer dwingende cliënt en een meegaande, onoplettende advocaat, hetgeen een potsierlijke vertoning opleverde en wederom veel humor. De Introductiecursus in het kader van de Beroepsopleiding Advocatuur was kortom behalve leerzaam ook leuk en gezellig.

Welkom!

Ik zal mezelf eerst even voorstellen: ik ben Maria Benbrahim, 26 jaar oud, afgestudeerd aan de Universiteit Leiden en onlangs begonnen als advocaat-stagiaire bij Clifford Chance. Hobby’s en interesses heb ik teveel om op te noemen maar in elk geval chillen, reizen, koken, lezen en schrijven. Vandaar ook deze poging om een weblog bij te houden!

Ik zal met enige regelmaat berichtjes op mijn weblog plaatsen om een idee te geven van het leven van een beginnende advocaat bij CC. Ik zal proberen niemand te vervelen met de bekende aspecten rondom de internationale transactiepraktijk, zoals de drukte, de deals, due diligence etc. Ik zal dan ook vooral de interessante en leuke dingen die een advocaat ook genoeg meemaakt op te tekenen. Je zult dan ook zien dat we heel veel plezier maken maar vergeet niet dat er ook heel hard gewerkt wordt. Daarom zal ik als ‘t even kan zo nu en dan ook trakteren op een bescheiden verslag van een doorsnee dag op kantoor.